Stichting Daendels
Stichting Daendels zet zich in om de kennis van de tijd van de patriotten, de Bataafse Republiek, het koninkrijk Holland en de inlijving in het keizerrijk van Napoleon (circa 1780-1815) te vergroten en verspreiden. Het was de periode waarin Nederland een moderne eenheidsstaat werd en een parlement met volksvertegenwoordiging (1796) en de eerste grondwet (1798) kreeg. Deze Nederlandse revolutie ging gepaard met veel strijd, staatsgrepen en oorlogen en eindigde met de totstandkoming van het koninkrijk Nederland in 1813-1815.
Bijdragen en subsidies
Stichting Daendels helpt die tijd en de doorwerking ervan zo breed mogelijk verder op de kaart te zetten.
De Stichting draagt daartoe bij aan de kosten van (wetenschappelijk) onderzoek, publicaties, tentoonstellingen en instandhouding van erfgoed. Ook digitale ontsluiting van archiefmateriaal wordt mede mogelijk gemaakt.
Stipendia
Studenten en jonge onderzoekers kunnen bij de stichting terecht voor financiële ondersteuning om archiefonderzoek en congresbezoek te doen in het buitenland.
Staatsgreep door militairen onder bevel van generaal Herman Willem Daendels, 12 juni 1798. Daendels valt met een groep militairen een zaal binnen waar drie leden van het Uitvoerend Bewind aan een tafel zitten. Op de achtergrond staat een rij soldaten van de garde.
Over Stichting Daendels
Stichting Daendels werd in 1995 opgericht en is een vermogensfonds begunstigd met de nalatenschap van mr. Herman August Daendels (1918-2000), de laatste nakomeling in mannelijke lijn van Herman Willem Daendels (1762-1818) die in de patriottentijd, de Bataafse tijd, de Franse tijd en onder het koninkrijk als militair en bestuurder naam maakte in Nederland, Frankrijk en overzee.
De stichting heeft de status van Algemeen Nut Beogende Instelling (ANBI).
Wie was H.W. Daendels?
Herman Willem Daendels (1762–1818) was een Nederlands patriot, die in 1786 het heft in eigen handen nam toen hij bij een benoeming door stadhouder Willem V werd gepasseerd. Hij schoolde zich vervolgens als militair en vluchtte in 1787 naar Noord-Frankrijk toen de stadhouder in zijn macht was hersteld. Tijdens de Bataafse Revolutie was hij generaal. Van 1807 tot 1811 was hij gouverneur-generaal in de Indonesische archipel en van 1816 tot 1818 bekleedde hij diezelfde functie aan de Afrikaanse westkust vanuit het fort Elmina (Ghana).
